مكفر ( mokfar ) و ( mokaffar ) ا - ص . ع . ناسپاس كرده شده . و مرد نيك استوار شده . و فرو گرفته شدهء در آهن . مكفر ( mokaffer ) ا . ع . مرد سلاح پوشيده . مكفر ( mokaffer ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه كسى را كافر مىخواند و تكفير مىكند آن را . مكفن ( mokfan ) ص . ع . رجل مكفن : مردى كه وى را نمك و شير و نانخورش نباشد . ج : مكفنون . مكفن ( mokaffan ) ص . ع . كفن پوشيده و كفن كرده . مكفنون ( mokfanuna ) ع . ج . مكفن . مكفوء ( makfu ' ) ص . ع . مكفوء اللون : برگرديده رنگ . و اناء مكفوء : خنور برگردانيده و خميده . مكفور ( makfur ) ص . ع . پوشيده شده . و رماد مكفور : خاكسترى كه باد خاك بر آن بپوشاند . مكفوف ( makfuf ) ص . ع . كور و نابينا . ج : مكافيف . و بسته و نورديده . و باز ايستاده . و برگرديده . و باصطلاح عروض : ركنى از بحور كه هفتم ساكن آن رفته باشد چنان كه نون را از مفاعيلن و فاعلاتن ساقط كنند تا مفاعيل ( maf 'ilo ) و فاعلات ( f 'el to ) گردد . مكفوفة ( makfufat ) ص . ع . عيبة مكفوفة : جامه‌دان نيك استوار سربسته . مكفول ( makful ) ص . ع . سخت ترسناك و لرزان . مكفهر ( mokfaherr ) ا - ص . ع . ابر سياه تو بر تو و ستبر . و فلان مكفهر اللون : فلان داراى رنگى است مايل بتيرگى . مكفهرات ( mokfaherr t ) ا . ع . ج . مكفهرة : چيزهاى بر هم نشستهء تو برتو . و گونه‌هاى كم گوشت درشت و بىشرم . و مردمان ترش‌روى . و كوههاى بلند درشت و سخت . مكفهرة ( mokfaherrat ) ص . ع . مؤنث مكفهر . ج : مكفهرات . مكفى ( mokfi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - كافى و كفايت دهنده و به قدر احتياج . مكفى ( mokfiyy ) ص . ع . خوش روزگذار . مكفئ الظعن ( mokfe'oz - za'ne ) ا . ع . نام يكى از روزهاى برد العجوز . مكل ( makel ) ا . پ . زلو و علق . مكل ( makel ) و ( mokol ) ص . ع . قليب مكل : چاهى كه آب آن را كشيده باشند . و كذلك قليب مكل . مكل ( mokol ) ع . ج . مكول . مكلا ( mokall ) ص . پ . مأخوذ از اختلاط پارسى با تازى - كسى كه كلاه بر سر دارد ضد معمم . مكلاء ( mokalla ' ) ا . ع . كرانه رود . و جاى بلب آب آمدن كشتى . و جاى محفوظ از باد . مكلاءة ( makla'at ) ص . ع . ارض مكلاءة : زمين بسيار گياه . مكلب ( mokallab ) ص . ع . بندى و قيد كرده شده و حبس شده ، مقلوب مكبل . مكلب ( mokalleb ) ا . ع . كسى كه بسگ شكار كردن مىآموزد . مكلبة ( maklabat ) ا . ع . زن جلبى . مكلة ( maklat ) و ( moklat ) ا . ع . آبى كه در تك چاه پس از كشيدن اندك اندك گرد آيد و آب اندكى كه در تك چاه و يا آوند باقى ماند . مكلث ( meklas ) ص . ع . رجل مكلث : مرد رسا و درگذرنده در كارها . مكلثم ( mokalsam ) ص . ع . آگنده گوشت رخسار و نيكو روى . مكلثمة ( mokalsamat ) ص . ع . مؤنث مكلثم : زن فربه روى . مكلس ( mokallas ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيزى كه بواسطه حرارت شديد مانند آهك شده باشد . مكلع ( mokle ' ) ص . ع . اناء مكلع : خنور كلخچ بسته و ريمناك و چركين . مكلف ( mokallaf ) ص . ع . مشقت و دشوارى در افتاده . و كلف‌دار . مكلف ( mokallaf ) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه ترتيب و انجام امرى را پذرفتار شده و تعهد كرده باشد و تكليف كرده شده . و كودكى كه بسن بلوغ و تكليف رسيده باشد . و مكلف شدن : پذرفتار انجام كارى شدن و بسن بلوغ و تكليف رسيدن . مكلفة ( mokalfat ) ص . ع . بلغت مراكش : هر چيز كه تب را بر طرف سازد . مكلفة ( mokallafat ) ص . ع . مونث مكلف يعنى كلف‌دار . مكلل ( mokallal ) ص . ع . اكليل پوشيده . و آراسته شده بجواهر . و سحاب مكلل : ابر درخشان برق . و ابرى كه احاطه كند و بپوشاند ديگر ابرها را . مكلل ( mokallal ) ص . پ . مأخوذ از تازى - درخشان و ملمع شده . و تاج